Gaur ere ez du hiltzeko eguraldirik egingo

Ez naiz ni mintzo, ez (ohartuta egongo zarete): Iñaki Segurola da, argitara berri duen saiakeran (Alberdania, 2005).

Zatitxo batzuk bakarrik irakurri ditut oraindik, eta behin Zestoako bainuetxean hartu nuen zurrusta-masajea ekarri dit gogora: hori da hori hitz-zurrusta, gogoeta-zurrusta, gihar eta neurona guztiak dantzan jartzeko modukoa! Aldika zakar samar jorik ere, osasungarria, dudarik gabe. Zuei ere gustatuko zaizuelakoan nago. Hau da azken testua:

EGURALDIAZ: ZERTAZ BESTELA? Bizi erdia euskarazko testuei begira daraman honek deklaratzen du ezen joan deneko urte mordoan euskaraz irakurri duen esaldirik politena, edo ederrena, edo onena, edo gustagarriena... edo ez dakit ze hitzekin esan, honako hauxe dela: "Kosta laino txepel batzuk agertuko dira, nora mugitu asmatu ezinik". □□ Esaldia —merezi du aitorpen publiko bat— Joxe Landarena da, eta Egin egunkarian agertu zen 1998ko San Juan bezperan; egun seinalatu horretan egin behar zuen eguraldiaren iragarpena zen, eta ez naiz oroitzen laino txepelik agertu ote zen kostatik eta ezta asmatu ezinaren nagiak uxatu eta azkenerako norabait mugitzen asmatu zuten ere. Horixe da gutxiena. Axola duena da Joxe Landak ez duela literaturarik egiten, ez duela idazten idazten dutenek idazten duten bezala, eta hala eginen balu, nekez aterako litzaioke horrelako alerik, gainera. Hamar hitz horien (eta batik bat azken lauen) aparteko grazia sano hori beste iturri batetik dator, beheragoko maila batetik, hau da, barrenagotik: erdara (eta kultura) gutxiko jende argiaren mintzotik; hizkuntzaren egile bezainbat desegile direnen ganbara ezin hustuzkotik.

Horren segida-segidan, liburuari izenburua ematen dion esaldiaren azalpena dator, burutzeko:

Eguraldiari begira bizi gara, denboraren tximistatik ihesi. Hartara lerratzen zaigu mihia gutxiena uste dugunean. Eguraldia eta bizi-beharra elkarrekin lotuak ageri zaizkigu baserriko berri batere ez dakigunoi ere, eta arrazoia da eguraldi narratxa, eguraldi muxiña, edo ustela, edo zaztarra egiten duela beti hiltzeko, grazia gutxiko eguraldia beti; ona bai noiz edo noiz, baina eder sano zoragarririk ez sekula. Badaki hiltzeko hotzak egiten neguan, baina hiltzeko girorik ez du egundo egiten, ez da ezagutu holakorik eguzkiaren azpian. Aitzakiarik gabeko eguraldiak ere ez daki hiltzeko arrazoirik ematen. Egongiro egongo da, edo sutondo giro, edo ibilgiro, baina hilgiro ez, zerraldo girorik ez, mundua mundu hau denetik. Horregatik bizi gara eguraldiari begira, eguraldiaren eta bizi-beharraren hotz-beroen azpian. Gaur-ere-ezka. Eta eguraldirik gabeko ametsetan bakarrik ibiltzen gara herio garbiz; huraxe da oroitzeko moduko heriotza bakarra. □□ Joxe Landaren graziaren laurdenik ere gabe, hementxe doa nire iragarpena, nahi zenukeen aldi oro (liburua zabaltzen lanik hartu gabe gainera) irakur baitzenezake: □□ Gaur ere ez du hiltzeko eguraldirik egingo.

servido por igorringo 5 comentarios compártelo